مرگ عزیزان از غمانگیزترین تجربههای زندگی است که هر انسانی در طول زندگی خود با آن روبهرو میشود. در این میان، شعر یکی از بهترین ابزارها برای بیان احساسات و تسلی دادن به دلهای داغدار است. شاعران بزرگی از دیرباز تا کنون، سوگسرودههایی سرودهاند که غم از دست دادن عزیزان را بازتاب میدهد. در این مقاله، مجموعهای از اشعار کوتاه و تسلی بخش در مورد مرگ عزیزان را گردآوری کردهایم.
اشعار کوتاه درباره مرگ عزیزان
چون مرغ سحر ناله سر داد دلم
رفت از بر من آن که مرا بود حیات
پر کشیدی و دل ما را شکستی
رفتی و بار غم ما را نبستی
دیگر صدای خندهات در خانه نمیپیچد
تنها سکوت مانده و دنیایی از حسرت
ای کاش خواب بودی، بیدار میشدی
یکبار دیگر از غصه رها میشدی
به یاد تو، باران که میبارد، دلم میگیرد
ز اشک چشم خود، دریا بنا کردم
رفتی و حسرتت به دلم جا ماند
در این خانه، سکوت تو غوغا ماند
یاد تو، چون شمعی در دل شب است
خاموش نمیشود، هر لحظه روشنتر است
ای ماه من، بی تو شبم تاریک شد
رفتی و دل، خانهای ویران شد
سایهای بودی بر سرم، ناگاه رفتی
بی تو، دلم همیشه در سوز و آه رفتی
شبهای بیقراری، بیچشم روشنی
دیگر نمیرسد به دلم نورِ روشنی
بر سر مزار تو، گلهای اشک میکارم
هر روز با دلم، اندوه تو میبارم
ای رفته بینشان، نشانی بده مرا
دل غمزدهام را، زین غصهها رها
تا که بودی، جان ما را روشنی بود
چون که رفتی، خانهمان بیمنزلت شد
شعرهای معروف از شاعران ایرانی درباره داغ عزیز
سعدی:
“برو ای دوست که رفتي ز برم، راحت باش
مرگ شیرین بود ار زنده کنم خاطرهات”
حافظ:
“دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند”
مولانا:
“ای دوست ناگهان چه شد، چون جان پریدی از برم؟
رفتی و بیتو آتشم، بی سایهی بال و پرم”
فریدون مشیری:
“گفتم که دگر در دل من مهر تو نیست
دیدم که هنوز هم تویی، در دل منی”
سهراب سپهری:
“رفتی ولی هنوز، پر از عطر یاد توست
این کوچههای خسته، این خانه بیتو سوخت”
پروین اعتصامی:
“مرگ آن نیست که در خاک سیه پنهان شوم
مرگ آن است که از خاطر تو بیرون روم”
قیصر امینپور:
“کاش میشد که دوباره ببینم آن چشمها
کاش میشد که صدایت کنم، نمانَد این صدا”
دلنوشتههای کوتاه در سوگ عزیزان
- دلتنگی، غم نیست؛ روایت ناتمام بودن توست در لحظههای من.
- مرگ پایان نیست، تو در خاطرات من جاودانهای.
- کاش میتوانستم یکبار دیگر صدایت را بشنوم.
- تمام خیابانهای شهر بوی نبودنت را گرفتهاند.
- بی تو، جهان چیزی کم دارد؛ شاید همان لبخند زیبایت را.
- در این شبهای تاریک، دلم هنوز به امید دیدنت میتپد.
- کاش لحظهای دیگر در کنارم بودی، تا دنیا اینچنین سرد نمیشد.
- نبودنت را نمیتوان باور کرد، هنوز به یادت زندهام.
نتیجه گیری
شعر و سوگسرودهها از دیرباز تاکنون تسلی بخش دلهای داغدار بودهاند. در غم از دست دادن عزیزان، خواندن این اشعار میتواند کمی از سنگینی این درد بکاهد و یاد عزیزان را زنده نگه دارد. امیدواریم این مجموعه اشعار بتواند تسلی بخش دلهای غمگین باشد.
